Sposoby odnoszenia się do innych

1. Zdolność do słuchania innych ze zrozumieniem:

Zdolność uważnego słuchania jest kluczową umiejętnością warunkującą okazywanie zrozumienia innym i skuteczne docieranie do informacji oraz budowanie satysfakcjonujących relacji. Dzięki słuchaniu docieramy do sedna problemu. Słuchanie chroni nas przed przedwczesną i czasami błędną oceną wypowiedzi naszego rozmówcy. Słuchanie wymaga gotowości i motywacji do wysłuchania drugiej osoby.

2. Gotowość do rozmawiania z innymi o uczuciach:

Rozmawianie z innymi o uczuciach wymaga od nas świadomości własnych uczuć, umiejętności ich nazywania i odwagi interpersonalnej do ich ujawniania. Niektórzy odczuwają lęk przed ujawnianiem uczuć szczególnie w relacjach zawodowych. Może to wynikać z niewłaściwego podejścia do istoty uczuć. Potocznie funkcjonuje mit, że uczucia są zarezerwowane tylko dla relacji osobistych. Ten mit jest wspierany przez nieumiejętność identyfikacji uczuć o różnej intensywności. Poza uczuciem miłości jest jeszcze całe mnóstwo uczuć, które żywimy w różnych sytuacjach (np. uczucie zadowolenia, sympatii, zachwytu, zawodu, spokoju, bezpieczeństwa itd.). Ujawnianie uczuć powoduje, że stajemy się wyraziści dla innych.

3. Świadomość uczuć innych ludzi:

Świadomość uczuć innych ludzi warunkuje wybór adekwatnej strategii Twojego postępowania. Wszak nie ma jedynie słusznych procedur postępowania. Aby dokonać wyboru adekwatnej procedury należy dokonać analizy sytuacji społecznej, której elementem składowym są inni ludzi wraz ze swymi myślami, uczuciami i zachowaniami. Umiejętność rozpoznawania uczuć innych jest jednym ze składników inteligencji emocjonalnej.

4. Rozumienie, dlaczego robię to, co robię:

Ten obszar diagnozuje dostrzeganie zależności między naszymi działaniami i ich konsekwencjami. Opisuje również czy podejmujemy działania celowe i czy jesteśmy świadomi motywów własnego postępowania. Trudno mówić o doskonaleniu swojej sprawności interpersonalnej bez świadomości sił sprawczych własnego postępowania. Świadomość siebie jest warunkiem koniecznym do doskonalenia się.

5. Tolerancja na konflikty i antagonizmy:

Konflikt to sprzeczność interesów, potrzeb, wartości. Ze swej natury konflikt jest zjawiskiem pozytywnym. Dzięki konfliktom następuje rozwój, zmiana. Pogląd, że konflikty są złe jest mitem i wynika z nieumiejętności radzenia sobie z konfliktami. Zatem nie konflikty są złe lecz sposoby ich rozwiązywania. Ów brak kompetencji konstruktywnego rozwiązywania konfliktów przyczynia się do braku tolerancji na konflikty i podejmowania różnego rodzaju działań obronnych, począwszy od skrajnej uległości i utracie szacunku do samego siebie skończywszy na zachowaniach agresywnych i utracie szacunku do innych.

6. Zgoda na objawianie uczuć i ciepła między ludźmi:

Emocje są czynnikiem sprawczym wywierania wpływu na innych i budowania relacji z innymi. Wymagają jednakże gotowości do podejmowania ryzyka w relacjach z innymi. Okazywanie ciepła między ludźmi wiąże się z akceptacją innych i okazywaniem im szacunku. Są to czynniki budujące w znaczącym stopniu poczucie wartości człowieka. Ludzie o wysokim poczuciu wartości są tolerancyjni, asertywni, skuteczniejsi. Zatem nasz sposób odnoszenia się do innych ma na nich wpływ i wzajemnie.

7. Przyjmowanie cudzych opinii o swoim zachowaniu:

Przyjmowanie cudzych opinii o swoim zachowaniu wiąże się z radzeniem sobie z ocenami na nasz temat. Każda ocena jest opinią wartościującą. Jako taka ma charakter subiektywny. Uświadomienie sobie tego faktu pomaga w reagowaniu na oceny innych i zminimalizowaniu napięcia związanego z lękiem przed oceną. Konstruktywna reakcja polega na konfrontowaniu naszych opinii, przy założeniu, że każdy ma prawo do posiadania własnej opinii na nasz temat i ile osób tyle opinii. Radzenie sobie z przyjmowaniem opinii nie oznacza, że uznajemy tę opinię za słuszną.

8. Gotowość do ufania innym:

Chodzi tu o poziom ufności wobec potencjału i możliwości innych ludzi. Osoby, które wykazują niski poziom zaufania wobec innych nadmiernie kontrolują lub wyręczają innych. Gdy ufasz w kompetencje drugiego człowieka pozwalasz mu eksperymentować, uczyć się na własnych błędach. Jesteś też spokojny, że druga osoba sobie poradzi w danej sytuacji. Gotowość do ufania innym wiąże się z sytuacyjną możliwością oceny potencjału drugiego człowieka. Gdy z jakichś powodów jesteśmy pozbawieni takich możliwości, to adekwatny jest niższy poziom zaufania.

9. Zdolność do wpływania na innych:

Wywieranie wpływu na innych jest cechą osób przywódczych. Wymaga świadomości celów, analizy sytuacji społecznej i adekwatnych sposobów zachowania. Osoby całkowicie zdolne do wpływania na innych są osobami podejmującymi ryzyko interpersonalne do ujawniania własnych uczuć i przekonań oraz świadomie wykorzystującymi techniki wywierania wpływu społecznego.

10. Stosunki z rówieśnikami:

Stosunki z rówieśnikami wyznaczają nasze relacje w sytuacjach zadaniowych i towarzyskich. Są wypadkową naszej postawy interpersonalnej wobec innych ludzi, naszego nastawienia do innych. Opisują również naszą skłonność do rywalizacji lub